Πολυταξιδεμένη και άγρια.
Περιπλανιέσαι ασταμάτητα,
Σα στοιχειωμένη.
Κυνηγημένη στο στήθος μου,
Λαχανιάζεις.
Άλλη μια ανάσα μου ζητάς,
Νέο ταξίδι μου ετοιμάζεις.
Brighton,
12 Αυγούστου 2006
ΔΓ
12 Αυγούστου 2006
ΔΓ
6 σχόλια:
Καλησπέρα σου...
Ήθελα να περάσω να σε δω, όπως άλλωστε με τιμάς κι εσύ με την παρουσία σου. Κι έτσι πέρασα. Επιτέλους! Σου εύχομαι λοιπόν καλή αρχή. Και να θυμάσαι πως σημασία πάνω απ' όλα έχει να εκφράζεις τον εαυτό σου και να τον εξωτερικεύεις. Όλα τα άλλα έπονται απλώς... Σε φιλώ γλυκά και ξανά καλή αρχή!
(P.S. Να φανταστώ πως τότε ήσουν στο Μπράιτον και σε "ειδικές" συνθήκες;;;)
καθυστερημένα...καθως δε πίστεψα οτι κάποιος θα επισκεφτεί το blogg(;)μου και το είχα αφήσει κάπως στη μοίρα του :). Σε ευχαριστώ για την ευχή σου...απο αυτά που έχω διαβάσει στο δικό σου χώρο...χαίρομαι που είσαι η πρώτη που γράφει εδώ.
Στο Μπράιτον ήμουν...όπως και είμαι ακόμη. Λίγο καιρό πριν γράψω το ποίημα είχα τελειώσει οριστικά μια σχέση(το αν ήταν ερωτική ή όχι σηκώνει συζήτηση)...και ετοιμαζόμουν να μετακομίσω σε νέο σπίτι...με το που θα γύριζα απο μια επίσκεψη στην Ελλάδα. Είχα και περίπου δύο μήνες που έψαχνα για δουλειά... παρόλο που δεν είχα βρεί κάτι...είχα ανταποκρίσεις (συνεντεύξεις)και γενικά θετική διάθεση.
Ένοιωθα ανανεωμένος...χαρούμενος...ανάλαφρος
..κοιμόμουν(σημαντική αλλαγή για μένα) και ξυπνούσα με χαμόγελο στην ψυχή μου...κάπως έτσι βγήκε αυτό το ποίημα μια μέρα.
Μιας και είσαι η πρώτη που γράφεις...και σε συμπαθώ απο αυτά που έχεις γράψει...θα σου πω οτι μάλλον μόνο ποιήματα θα αναρτήσω σε αυτό το χώρο...δε ξέρω αν μπορώ, για παράδειγμα, να διηγηθώ ή να πλάσω ιστορίες όπως καταφέρνεις εσύ.
Το άσχημο είναι οτι πάει καιρός απο το τελευταίο ποίημα μου, το ερωτικό. Μη φανταστείς ότι έχω γράψει πολλά...άσε που εγώ τα ονομάζω ποιήματα...άλλοι μπορεί να μη τα θεωρούν ποιήματα.
Νομίζω οτι έχω καινούργιο ερέθισμα όμως...άρτι αφιχθείς...ίσως..μπορεί να με βοηθήσει. :))
Σου δίνω μερικά απο τα φιλιά που σου (και μου) αρέσουν...αφού πρώτα δαγκώσω την αγαπημένη μου σοκολάτα ;)
δεν ξέρω αν αυτό που θα πω σε εναδιφέρει ή ακούγεται ηλίθιο.. αλλά θα μπορούσες το σχόλιο σου να το κάνεις ποστ..
θελω ναπω διαβασα π ειπες οτι δεν μπορεις να γραψεις ιστοριες
αλλα μπορεις να γραφεις ενδιαφεροντα ποστ, εξιστορησεις οπως το σχολιο σου και αυτο να σε βοηθησει κιολας..
δεν ξερω πως μην ρωτας..
ολοι λενε το βλογ εςιναι τελικα τζαμπα ψυχαναλυση.. δεν ξερω να απαντησω αν ισχυει..
και μενα ομως σιγουρα με βοηθησε και με βοηθαει με τον τροπο του..
Γειά σου φίλε narita.
Εννοείται οτι διάβασα με ενδιαφέρον το σχόλιο σου...επίσης εννοείται οτι δε θεωρώ ηλίθιο αυτό που γράφεις περί ψυχανάλυσης.
Είναι ένας απο τους λόγους που το δημιούργησα το blogg...νομίζω :).
Νομίζω επίσης οτι καταλαβαίνω τι εννοείς ιστορίες...απλά στο μυαλό μου κάποια γεγονότα τα αλέθω ξανά ξανά...κάπως μεμονομένα(το έγραψα σωστά;) .
Μου ήρθε μια ιδέα αφού ξαναδιάβασα τα σχόλια σας, της anna και το δικό σου.
Θα προσπαθήσω να την υλοποιήσω.
Σε ευχαριστώ για την ακρόαση και το καλοπροαίρετο σχόλιο σου.
Δημήτρης
Λοιπόν, πώς θα σου φαίνονταν μερικές σοκολάτες με καρύδα και ανανά, με κανέλα και υβίσκο, με καυτερές πιπεριές, με ροζ πιπέρια, με θαλασσινό αλάτι Σέρβια (από περιοχή της Αδριατικής που βγάζει γλυκό κι όχι αλμυρό αλάτι), με νυχτολούλουδο, με λεμόνι και λεβάντα, με ζαχαρωμένα φύλλα φυσικής βιολέτας, με κρασί, με παστωμένα φύλλα τριαντάφυλλου, με λευκή σοκολάτα με παξιμάδι Κρήτης, αφυδατωμένες φράουλες και αμύγδαλα; Σου κέντρισα το ενδιαφέρον ή ακόμα; Σε φιλώ γλυκά.
(Και συμφωνώ με τον Narita. Πως δεν χρειάζεται να γράψεις τίποτα βαρύγδουπο. Αρκεί να γράφεις τις σκέψεις σου. Μια χαρά τα καταφέρνεις...)
Τις θέλω όλες....λαίμαργα!!!!
Θέλω και άλλη μια....
αυτή που θα κάνει το ποιο αποκρουστικό φιλί σοκολατένια, ακαταμάχητα ερεθιστικό....
φιλιά...
ευχαριστώ για την επίσκεψη :)
Δημοσίευση σχολίου